Paralleldimensionaal circulair systeem

Uitleg over de frequenties en het paralleldimensionaal circulatiesysteem

Uit het boek van Dr. Eric Pearl:

“Wetenschappers zijn er steeds meer van overtuigd dat ons universum niet de vierdimensionale constructie is die wij mensen gewend zijn waar te nemen en waarin we leven. De mens functioneert in een wereld van hoogte, diepte, breedte en tijd. Meer kennen we niet. Er is echter veel meer!

Jaren hebben de kwantumfysica en de relativiteitstheorie met elkaar gebotst: als het ene waar is, kan het andere niet waar zijn. Nu hebben de wetenschappers ontdekt dat de allerkleinste deeltjes die wij kunnen benoemen geen deeltjes zijn. Ze kunnen het beste omschreven worden als snaar-lussen die op bepaalde frequenties trillen. Deze trillingsfrequenties bepalen de identiteit van de ‘snaar’ en dus van wat voor soort deeltje het een onderdeel zal gaan uitmaken.

De snaartheorie veronderstelt dat de vorm en de inhoud van het totale universum bepaald worden door de trillingsfrequenties in de kern van elk afzonderlijk atoom, elk afzonderlijk deeltje. Dit concept staaft de hypothese dat er uiteindelijk geen verschil bestaat tussen materie en energie.
Tot dusverre veronderstelden fysici die met de snaartheorie werken, dat de snaren tegelijkertijd in zeven tot elf verschillende dimensies bestaan.

De frequenties waar wij mee werken bij Reconnective Healing en The Reconnection zijn dus frequenties die tegelijkertijd in meerdere dimensies circuleren “een parallel- dimensionaal circulatiesysteem”.
De snaartheorie is niet iets dat door Dr. E. Pearl in de wereld is gebracht. Fysici werken al langer met deze theorie, tot op heden blijft het een theorie omdat de ‘snaren’ met onze huidige meetapparatuur niet zichtbaar zijn te maken.
Meer informatie over de snaartheorie vind je op het internet.